Inilalarawan ni Efren Abueg ang isang lipunang Pilipino kung saan ang kahirapan ay pumapatay kahit ang pinaka-inosenteng kasiyahan ng isang bata. Hindi kalabisan na sabihing ang kwento ay isang laban sa sistemang naghihirap sa masang Pilipino.
Ang kwento ay nagsisimula sa isang simpleng tanghali. Sa gitna ng naglalakihang espasyo, may isang bata na tahimik na nakatayo habang nakatingin sa kalangitan. Hindi siya naglalaro tulad ng ibang mga bata. Sa halip, ang kanyang atensyon ay nakatuon sa isang bagay na hawak-hawak niya nang mahigpit—ang isang saranggola. buod ng kwentong saranggola ni efren abueg
Sa kabila ng hirap ng kanilang pamumuhay (nag-iisa na lamang silang kumakain ng kamote at tuyo), naglaan si Tata Selo ng pera at oras upang bilhin ang materyales: papel de hapon, kawayan, pandikit, at gunting. Ang kanyang pangarap ay pasayahin si Tembong, kahit sandali lamang. Inilalarawan ni Efren Abueg ang isang lipunang Pilipino
Kinakatawan ang isang indibidwal na naghahanap ng kalayaan at madalas na hindi nakakaunawa sa paraan ng pagdidisiplina ng magulang. Sa gitna ng naglalakihang espasyo, may isang bata
Ang “Saranggola” ay isang maikling kwento ni Efren Abueg, isang kilalang manunulat na Filipino. Ang kwentong ito ay sumasalamin sa simpleng pamumuhay sa probinsya, ngunit puno ng aral tungkol sa pagkakaisa, pagtitiis, at ang matamis na tagumpay na bunga ng pinagsamang pagsisikap ng mag-ama.
ay isa sa mga kilalang maikling kwento sa wikang Filipino na isinulat ni Efren R. Abueg, isang batikang manunulat, kritiko, at propesor ng panitikan. Ang kwentong ito ay madalas na bahagi ng mga antolohiya at itinuturo sa mataas na paaralan at kolehiyo dahil sa mayamang simbolismo at aral na hatid nito tungkol sa pangarap, kahirapan, at pag-asa.