Charlie’nin mektuplarında dediği gibi: “Bu bizim hikayemiz. Yaşadığımız anlar bizi biz yapacak. Ve bu anlar sonsuz olmasa da, sonsuzluk hissini yaşatmış olacak.”
Bazen hayatın gürültüsünden kaçıp bir köşeye çekildiğinde, aslında dünyanın ne kadar büyük olduğunu fark edersin. İnsanların maskelerini, gerçek bağların kıymetini ve o meşhur 'sonsuz hissetme' anlarını sadece durup izleyenler görebilir. Katılmak için can atmak yerine, anlamak için beklemek... Belki de gerçek özgürlük, görünmezken her şeyi en derinden hissetme cesaretidir. Saksi Olmanin Faydalari - Stephen Chbosky
Kitabın belki de en ikonik sahnesi, tünel sahnesidir. Charlie, Sam ve Patrick kamyonetin kasasında müzik dinlerken, rüzgarın yüzüne vurmasıyla hissettiği tarifsiz mutluluk anını anlatır. Charlie bu ana der. Kitabın belki de en ikonik sahnesi, tünel sahnesidir
Bu post, hikayenin kalbine dokunan ikonik cümlelere odaklanır. liseye yeni başlayan
Kitabın ana karakteri Charlie, liseye yeni başlayan, zeki ancak içe kapanık, duygusal olarak kırılgan ve geçmişinde travmatik olaylar barındıran 15 yaşında bir çocuktur. Hikaye, Charlie'nin yaşadıklarını "Sevgili Dostum" diye hitap ettiği kurgusal bir mektup arkadaşına anlatmasıyla şekillenir. Bu mektuplar, okuyucuyu doğrudan Charlie'nin zihninin derinliklerine çeker.
"Stephen Chbosky hem kitabı yazdı hem de filmi yönetti, bu yüzden her iki versiyon da ruhu koruyor. Ama sence hangisi daha etkileyici?" Okuyucu için not: Paylaşımını yaparken arka plana David Bowie - Heroes